اسکلت

مجله دلتا

راز دریاچه اسکلت در هند چیست؟

منظره‌ دریاچه‌ زلالی که از ذوب شدن برف‌ها شکل گرفته، رویایی و دلچسب است. اما اگر اسکلت‌هایی را شناور بر سطح آن ببینید چطور؟
دریاچه اسکلت در هند

به صورت معمول دریاچه‌های حاصل از ذوب شدن یخ‌ها و یخچال‌های قدیمی از آبی زلال و منظره‌ای تماشایی و شگفت‌انگیز برخوردارند. اما دریاچه‌ای محصور در میان دره‌ای در کشور هند از این قاعده مستثنی است. دریاچه‌ای که کشف آن با موجی از وحشت و ناباوری همراه بود و نزدیک به هفتاد و پنج سال طول کشید تا پرده از اسرار مخوفش برداشته شود. با ما در مجله دلتا همراه باشید تا با دریاچه اسکلت در هند آشنا شوید.

دریاچه اسکلت در هند

جالب است بدانید، یک جنگلبان فعال در پارک ملی ناندا در هند موفق به کشفی عجیب و غیر منتظره شد. در ارتفاع ۵,۰۲۹ متری بالاتر از سطح دریا و در کف یک دره‌ تنگ و باریک، دریاچه‌ای کوچک واقع شده بود که داستان ترسناکی را بازگو می‌کرد، داستانی که با مرگ و میری قابل توجه و البته مرموز پیوند خورده بود.

جاذبه های ترسناک در هند

در آن تابستان، یخ‌ها ذوب شده و پرده از اسراری ناگفته برداشته بودند. این جنگلبان در بدو امر با دیدن صحنه‌ پیش رو عمیقا حیرت‌زده و حتی هراسان شد. تعداد زیادی اسکلت روی آب این دریاچه شناور بودند و بسیاری دیگر نیز در لبه‌های کناری دریاچه جا خوش کرده بودند. همه چیز خبر از اتفاقی ترسناک می‌داد که زمانی در این منقطه رخ داده بود.

داستان دریاچه اسکلت

نخستین فرضیه‌ای که به سرعت مورد توجه قرار گرفت، از وضعیت آن دوران نشأت گرفته بود. در آن روزهای سراسر از جنگ خانمان‌سوز، این شایعه گسترش یافت که شاید این اسکلت‌ها بقایای سربازان ژاپنی هستند که حین گشت و گذار مخفیانه در این سرزمین جان سپرده‌اند. هر چند در خلال اولین بررسی‌ها مشخص شد که این استخوان‌ها متعلق به سربازان ژاپنی نیست.

جاذبه های گردشگری هند

خوشبختانه در نهایت و در سال ۲۰۰۴، هیئت تحیقاتی اعزامی به این محل سرانجام موفق به کشف رمز و راز این منطقه‌ عجیب و ترسناک شده و علت مرگ و میر این تعداد انسان را نیز مشخص کردند. اما پاسخ عجیب‌تر از آن چیزی بود که کسی حتی تصورش را داشته باشد.

در وهله نخست مشخص شد که این اجساد متعلق به سال ۸۵۰ پیش از میلاد مسیح است. بررسی دی‌ان‌ای (DNA) بدست آمده از اجساد مشخص کرد که دست کم این افراد از دو گروه مجزای نژادی بودند. گروه بزرگ‌تر افراد یک خانواده یا قبیله بودند که ارتباط خونی نزدیکی با هم داشتند. گروه دوم و کوچک‌تر ظاهرا متعلق به مردم محلی بودند که احتمالا در مقام نگهبان یا باربر در خدمت این خانواده بودند.

امروزه این منطقه به خصوص به دلیل وجود این دریاچه به شهرت رسیده و پذیرای گردشگرانی است که حین گشت و گذار در سرزمین زیبا و پر رمز و راز هند سری هم به دریاچه‌ اسکلت‌ها زده و با داستان آن مردمان بدشانس آشنا می‌شوند.

هند

پیشنهاد مطالعه: شما را دعوت می‌کنیم به مطالعه مطلب ارزشمند شهر عجیبی که مردم آن سنگ شدند!

ساحل اسکلت، دروازه‌ای به سوی جهنم

آفریقا یکی از مکان‌های مهیج برای تجربه‌ سافاری‌هایی هیجان‌انگیز در دل حیات‌وحش است. اما شاید یکی از مخوف‌ترین و مهیج‌ترین جاذبه گردشگری در این قاره، ساحل اسکلت باشد.
ساحل اسکلت در نامیبیا

ساحل اسکلت بخشی از ساحل شمالی اقیانوس اطلس در کشور نامیبیا است. بوشمن‌ها (قبایل شکارچی جنوب آفریقا) این ساحل را «آفریده خدا در خشم» می‌نامند و برخی از دریانوردان پرتغالی از آن با عنوان «دروازه‌های جهنم» یاد می‌کنند. با ما در مجله دلتا همراه باشید تا ساحل اسکلت در نامیبیا آشنا شوید.

ساحل اسکلت در نامیبیا

ساحل اسکلت، بیابانی خشک و پر از اسکلت با دسترسی بسیار سخت است. این جاذبه در غرب دریای کشور نامیبیا واقع شده است و در مجاور اقیانوس اطلس قرار دارد. این ساحل ۵۰۰ کیلومتر خط ساحلی از جنس بیابان دارد. این ساحل ارتباطی با جهان خارج ندارد. هیچ رودی برای رسیدن به آن‌جا وجود ندارد. به همین دلیل سفر به آن‌جا بسیار دشوار است و باید هفته‌ها رانندگی کنید. مرداب‌های این مکان پر از کروکودیل‌های خطرناک است.

ساحل ترسناک در نامیبیا

ساکنین ساحل اسکلت

بوشمان‌ها ساکنین بومی نامیبیا بودند که چندین قرن پیش در ساحل اسکلت مستقر بودند. اما در قرن پانزدهم تصمیم به ترک آن گرفتند. علاوه بر دسترسی سخت به این مکان، آب و هوای خشک و خاک بی‌ثمر، دسترسی سخت به آب و بارش کم باران از دلایل ترک این مکان توسط بوشمان‌ها بود. بوشمان‌ها معتقد هستند که این سرزمین زمانی که خداوند خشمگین بوده ایجاد شده است به همین دلیل آن را زاده‌ خشم خدا می‌خوانند.

گردشگری ترسناک

جالب است بدانید، دریانوردان اسکلت‌های بسیاری از حیوانات و حتی انسان را در این ساحل پیدا کرده بودند که یا از گرسنگی تلف شده بودند یا توسط حیوانات دیگر شکار شده بودند.

با وجود دریای عمیق آبی، موج‌های بزرگ فراوان و ساحل بی‌کران شنی، استخوان‌های فراوانی از نهنگ‌ها و خوک‌های آبی و کشتی‌های به گل نشسته در ساحل اسکلت دیده می‌شود. همچنین افراد بسیاری به‌ خاطر شرایط آب‌ و هوایی و وضعیت کلی ساحل در آن جان باخته‌اند. استخوان‌های حیوانات یادگار دوران شکار نهنگ‌ها است و کشتی‌های به گل نسشته، نتیجه وجود مه غلیظ و صخره‌های ساحلی است که با آن‌ها برخورد کرده‌اند.

دریای اسکلت

پیشنهاد مطالعه: شما را دعوت می‌کنیم به مطالعه مطلب ارزشمند جنگل چاقوها، عجیب‌ترین جنگل دنیا

دانلود اپلیکیشن

با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.

جاده مخوف استخوان، جاده‌ای مملو از اسکلت انسان!

جاده در منطقه‌ای قرار گرفته است که دمای آن به عنوان سردترین دمای خارج از قطب جنوب به ثبت رسیده است و به نوعی سردترین جاده‌ جهان محسوب می‌شود.
جاده استخوان

جاده‌ای در سیبری وجود دارد که سال‌هاست تاریخچه‌ شومی را با خود به دوش می‌کشد. جاده استخوان نام مستعار جاده‌ای با نام اصلی R504 در بزرگراه کالیما است که در هنگام ساخت و ساز آن، اتفاقات وحشتناکی رخ داده است. با مجله دلتا همراه باشید که به این جاده خوفناک جهان برویم.

بزرگراه کالیما

جاده استخوان کجاست؟

بزرگراه کالیما، بزرگراه فدرال روسیه با طول ۲۰۲۴ کیلومتر است که از شرق دور روسیه عبور می‌کند. بزرگراه در منطقه‌ای قرار گرفته است که دمای آن به عنوان سردترین دمای خارج از قطب جنوب به ثبت رسیده است و به نوعی سردترین جاده‌ جهان محسوب می‌شود.

بزرگراه کالیما به نوعی تنها مسیر جاده‌ای در ساحل شرقی رودخانه‌ لنا در شهر نیژنی است. این ناحیه بسیار سرد است و بخصوص در فصل زمستان، سرمای آن از حد می‌گذرد.

 سردترین جاده‌ جهان

تاریخچه‌ شوم ساخت و ساز جاده استخوان

این جاده از دهه‌ ۳۰ تا ۵۰ میلادی به دست زندانیان و با استفاده از ابزار دستی و بدون دخالت هیچ نوع ماشینی در دوران حکومت استالین در اتحاد جماهیر شوروی ساخته شد. در طی این مدت زندانیان سیاسی در اداره کل اردوگاه‌های کار و اصلاح، نیروی کار مورد نیاز برای ساخت و ساز بودند.

اتحاد جماهیر شوروی

در طول ساخت جاده هزاران نفر از زندانیان به علت شرایط نامساعد و سختی کار و همچنین به دلیل سرمای بیش از حد هوا جان خود را از دست دادند. در این میان عده‌ای هم به این دلیل کشته می‌شدند که به اندازه‌ کافی کار نمی‌کردند و به همین دلیل با گلوله کشته می‌شدند تا عبرتی برای دیگر زندانیان کارگر باشند.

جسد کشته‌شدگان در زیر جاده و یا اطراف جاده دفن می‌شد. آن‌ها فکر می‌کردند دفن کردن مرده‌ها در لایه‌های یخ زده راحت‌تر از کندن زمین برای آن‌هاست. سال‌ها بعد این جاده به یادبود زندانیان کشته شده به نام جاده استخوان معروف شد.

سفر در بزرگراه کالیما

این جاده بسیار خطرناک است. بخصوص در فصل زمستان خطر مرگ در آن بیشتر هم می‌شود. زمستانی که از آن صحبت می‌کنیم فصلی سه ماهه نیست! زمستان در این منطقه ۱۰ ماه طول می‌کشد.

اردوگاه‌های کار

در این ۱۰ ماه بسیار برف می‌بارد. میزان قدرت دید کاهش پیدا می‌کند و سطح جاده کاملا یخی و لغزنده می‌شود.

تصور نکنید که در ۲ ماه تابستان وضعیت جاده بهتر می‌شود. در این ۲ ماه سطح گِلی جاده بزرگ‌ترین دشمن مسافران است. چون به دلیل شرایط نامساعد جوی، آسفالتی بر سطح جاده باقی نمانده است.

فقط در ماه اکتبر، جاده بهترین موقعیت را دارد و سطح آن نیز با لایه‌ نازکی از یخ پوشیده شده است که همین کمک می‌کند تا مسافران به گِل ننشینند.

سیبری

آنچه در آینده انتظار بزرگراه کالیما را می‌کشد

برنامه‌ای برای ساخت و ساز جاده‌ای دیگر به تازگی آغاز شده است. تخمین زده می‌شود که ساخت جاده‌ تقریبا موازی با جاده‌ استخوان حدود هشت سال طول بکشد و در سال ۲۰۲۵ نیز ساخت آن بطور کامل تمام شود.

محمدحسین محمودزاده

یک دوچرخه سوار ایرانی نیز به این منطقه سفر کرده است. او روزانه ماجراهای عجیب و خاطراتش را در طول سفر در صفحه‌اش ثبت کرده و به نوعی مخاطبانش را همراه با خودش به جاده استخوان می‌برد.

پیشنهاد مطالعه: مطلب غار ترسناک جادوگر، نماد تسخیرشدگی در آمریکا را بخوانید.

دانلود اپلیکیشن

با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.

دریاچه‌‌ای که در آن اسکلت انسان روییده است!

تا به حال شده که به دریاچه‌ای بروید  که اطرافش به جای درخت و چمن، اسکلت کاشته شده باشد؟ بله این دریاچه وجود  دارد! این اجساد به جا مانده متعلق به مسافرانی است که میان راه، دچار  حادثه اسرارآمیزی شده‌  و جانشان را از دست داده‌اند.

دریاچه روپکاند

دریاچه روپکاند در بیشتر اوقات سال یخ‌زده است.  خیلی‌ها از وجود این دریاچه خبر ندارند و بعضی از کوه‌نوردان تصادفی به آن  می‌رسند. برای همین در نگاه اول، این دریاچه چندان جذاب و شگفت انگیز به  نظر نمی‌رسد. اما وقتی یخ دریاچه کاملا آب می‌شود و عمق دو متری آن به چشم  می‌آید، آن موقع است که شگفتی آن پدیدار می شود. انبوهی از اسکلت‌های  انسان‌ها زیر لایه ضخیمی از یخ جا خوش کرده‌اند و برای همین نام دیگر  روپکاند را «دریاچه اسکلت» گذاشته‌اند. با مجله دلتا همراه باشید.

اسکلت‌های باستانی دریاچه روپکاند

از قرن نوزدهم، بومیان هیمالیا از وجود چنین دریاچه‌ای باخبر بودند و درباره آن حرف می‌زدند. سال ۱۹۴۲  فردی برای انجام تحقیقات درباره دریاچه اسکلت، به منطقه موردنظر رفت. وی در  این سال، وجود روپکاند را به طور قانونی به ثبت رساند. او از دیدن دریاچه  روپکاند وحشت کرد چرا که نزدیک به ۲۰۰ اسکلت نه تنها در عمق دریاچه، بلکه  در لابه‌لای صخره‌های منطقه کوهستانی به چشم می‌خورد.

دریاچه اسکلت

 

دریاچه روپکاند معروف شد

دریاچه روپکاند خیلی زود توجه مردم را به خود جلب کرد. هر یک از محققان  سعی می‌کردند نظریه‌ای درباره این که اسکلت ها از کجا آمده‌اند و متعلق به  چه کسانی هستند ارائه دهند. یکی از اولین نظریه‌ها این بود که اسکلت‌ها  بقایای جسد سربازهای ژاپنی جنگ جهانی دوم است. به علت قدمت بیشتر اسکلت‌ها  این نظریه رد شد. نظریه دیگری می‌گوید اسکلت‌ها متعلق به جنگجوی کشمیری و  ارتش اوست. آن‌ها پس از یک نبرد وقتی از تبت بازمی‌گشتند، به طرز  اسرارآمیزی ناپدید شدند.

 

دریاچه اسکلت، سال‌ها در ابهام

سال ۲۰۰۴ نشنال ژئوگرافی تحقیقات گسترده‌ای در این باره انجام داد.  تحقیقات نشان داد که عمر آن‌ها تقریبا به سال ۸۵۰ بعد از میلاد مسیح  بازمی‌گردد. همه این اسکلت‌ها متعلق به یک قوم بوده و همه آن‌ها در یک زمان  مرده بودند. پس از مرگشان، شرایط آب و هوایی، اسکلت‌ها را در وضعیت خوبی  نگه داشته بود. به طوری که با وجود گذشت بیش از ۱۲۰۰ سال از عمرشان،  اسکلت‌ها هنوز سالم باقی مانده‌اند. حتی روی بعضی از اسکلت ها هنوز مو و  گوشت دیده می‌شود.
نکته جالب توجه دیگری وجود دارد که نشان می دهد در همه اسکلت ها شواهدی از جراحت دیده می‌شود. همه آن‌ها ترومای غیرنافذ در ناحیه سر و شانه‌هایشان داشتند.

 

چه اتفاقی افتاده؟

به عقیده دانشمندان فقط بارش جسم سنگین از آسمان، باعث مرگ ۳۰۰ نفر به  طور دسته جمعی خواهد شد. این جسم‌های سخت احتمالا به اندازه توپ کریکت  بوده‌اند و قطر آن‌ها به ۲۲ سانتیمتر می‌رسیده است. اینکه آن‌ها چیزی برای  حفاظت از خود نداشتند و محیط طوری نبوده که بتوانند زیر آن پناه بگیرند، تا  حدودی قابل قبول است. البته برای محققان دریاچه اسکلت روپکاند، همچنان این  سوال مطرح می‌شود که چرا زخم‌ها تنها در ناحیه سر و شانه بودند؟ و کمی  غیرعادی است که هیچ‌کس به نظر نمی‌رسد که فرد دیگری را برای آسیب ندیدن  حمایت کرده باشد. به هر حال تمام این احتمالات پابرجاست. اما هنوز هم نظر  قطعی برای دلیل مرگ آن‌ها بیان نشده است.

عجایب دیدنی

 

 پیشنهاد مطالعه: برای آشنایی با دیگر جاذبه‌های جهانگردی، این جاذبه‌ها در طول روز ناپدید می‌شوند! را در مجله گردشگری دلتا مطالعه کنید.

دانلود اپلیکیشن

همچنین بخوانید:

هتل آغشته به خون، ترسناک ترین هتل دنیا! 

شهری که با نزدیک شدن به آن نفرین می‌شوید! 

پارکی که انسان را فلج می‌کند! 

دریاچه‌ای که جزایر آن شناورند! 

رستورانی که هر لحظه در آن زلزله‌ای ۸ ریشتری می‌آید! 

با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.